Young Heart Runs Free

บันทึกเรื่องราวเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมาในชีวิต เพราะทุกเรื่องราวมีความหมายสำหรับเราเสมอ

วันอังคาร, ตุลาคม 03, 2549

จิสติน ทิมเบอร์แลนด์

ใครๆก็ว่าเราหน้าเหมือนติ๊ก กลิ่นสี
ไม่เข้าใจเหมือนตรงไหน ก็แค่หน้าเหลี่ยม ดำ ยิ้มเฟ้คๆ กรามบานๆ และก็ใส่แว่น แค่นั้นเอง..อุ๊พส์ สรุป คุณสมบัติผ่านทุกข้อเลยกรู ฮี่ๆๆ
ล่าสุด เพิ่งฟังเพลง เซะซี่แบ็คของ จัสติน ทิมเบอร์เล้ค ตอนแรกไม่ชอบ แต่ตอนหลัง..เออ..ก็มันส์ดีหว่ะ..เอ๊ะ จะว่าไปกรูก็หน้าคล้ายๆ จัสตินเหมือนกันนะ..(ยังไงหรอ..)

อ่อ..แล้วรองเท้าคัทชูที่ไปซื้อมาเมื่อวันเสาร์ วันนี้ มันทำกรูแสบมาก..ตอนลองก็พอดี ทำไมวันนี้มันมากัดกรูว้า เจ็บชิบป๋งเลยซื้อมาเพื่อใส่ไปสอบสำพลาดงานโดยเฉพาะเลยนะเนี้ย
พลาดจริงๆยี่ห้อ ทิมเบอร์แลนด์ซะด้วย ของแพงไม่จำเป็นต้องดี.. จบ

สรุป หน้าเหมือนจัสติน สวมรองเท้าทิมเบอร์แลนด์
.......ช่วงนี้ก็ขอเป็น จิ สติน ทิมเบอร์แลนด์ ไปก่อนละกันนะ หุหุ

วันพุธ, กันยายน 20, 2549

เมื่อคืนนี้..มีปฏิวัติ

บ้านอยู่ในกรมทหารก็เป็นแบบนี้..

ผิดสังเกตตั้งแต่เดินเข้ากรม..ทำไมประตูมันปิดครึ่งนึง แถมพี่ๆทหารสะพายปืนยืนกันเต็ม ว่าจะถามแล้วนะ แต่คิดอีกที ..คงมีคนสำคัญผ่านเข้าออกรึป่าว ช่างมัน มืดแล้วรีบเข้าบ้านดีกว่า
คือมันเป็นภาพที่ชินมากๆหน่ะ ทหาร ปืน ทหาร ปืน อืมม...ชาชินสุดๆ

พอตกดึก หวัย..เค้าจะปฏิวัติกันนี่ คนในMSNออนกันบาน..แต่ทำไมตื่นตูมกันจังวะ เห็นแต่ละคนแสดงความตระหนกออกมาแล้วอยากจะเอามือตบหัวเบาๆด้วยความเอ็นดู (เหรอ?) .. ดูจากสถานการณ์แล้วไม่น่ามีไรร้ายแรง
สงสัยตื่นเต้นกะรถถัง อิอิ มาดูแถวบ้านกรูนี่ เพียบเรย 555+
แต่ละคนก็สรรหาข่าวโคมลอยกันมา โคมเยอะยิ่งกว่าเทศกาลยี่เป็ง เรียกเรตติ้งกันสุดๆ ..เนี้ย ประเทศชาติจะล่มจมในคนรุ่นเราซะรึปล่าวก็ไม่รู้ จิตใจอ่อนแอเหลือเกิน ใครพูดอะไรเชื่อหมด ไม่รู้สติหายไปไหน เราว่าครั้งก่อนที่เกิดขึ้นตอนเด็กๆ น่ากลัวกว่านี้เยอะ

พอได้ฟังข่าว ความคิดแรกคือ ..แล้วพรุ่งนี้กรูจะไปสอบWall Streetได้ไง แต่ก็ดี งานที่ต้องทำให้เสร็จก็ต้องเลื่อนไป 1 วัน เพราะปิดมหาลัยแน่ๆ อิ๊ สรุป ไม่สนใจบ้านเมืองกันเลยกรู สันดานเลวเล็กน้อย..555+

ว่าแต่วิธีนี้ ก็เป็นทางออกที่ดีนะ อืม..ไม่ค่อยติดตามการเมืองหรอก แต่เราว่าเมื่อบ้านเมืองวุ่นวาย ก็ต้องให้ทหารมาจัดการซะ..ดีกว่าให้น้ำหน้าอย่างสนธิปากตลาดมาจัดรายการน่าสำรอกอยู่ได้เรื่อยๆนะ ไปไป๊ สะใจที่สุด
ส่วนนายก ออกไปแบบนี้ ก็ดีแล้ว..ไม่รู้ พูดไม่ถูก ถือว่าไปอย่างเงียบๆ ไม่ต้องมีเรื่องเสียเลือดเสียเนื้อนะ
เรื่องการเมืองละเอียดอ่อน ต่างคนต่างความคิด แต่ก็อยากฟังคนอื่นว่าคิดไง บางคนก็คิดเหมือนเราดีจัง ..รักนะ แต่บางคน..อิ๊..ฟังแล้วของขึ้น อิอิ เรื่องแบบนี้ห้ามเอามาเป็นประเด็นพูดคุยจริงๆ

อ่อ สุขสันต์วันเกิดคุณแม่ด้วย แม๊..แจ๊กพอต ได้หยุดเนื่องจากบ้านเมืองวิกฤตพอดี 555+

..เฮ้อ..อยากปฏิวัติตัวเองมั่งจัง..

วันอาทิตย์, กันยายน 10, 2549

เทพนิยำ

สบโอกาสชมละครเวทีครั้งแรกในชีวิตก็เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา
หลังจากเคยวาดฝันไว้สวยหรูตอนไปอเมริกาว่ากรูจะต้องดูละครบรอดเวย์ให้ได้ สุดท้ายก็แห้วไป มาได้ดู "เทพนิยำ" ละครนิเทศจุฬา เพราะมีแนน เพื่อนซี้เพื่อนเสนียดร่วมเล่นด้วยนี่แหละ ฝากมันซื้อบัตรโดยไม่คาดหวังหรือรู้รายละเอียดใดๆทั้งสิ้น ก็แค่อยากดูเพื่อนบนเวทีสักครั้งนึงแค่นั้นเอง
ได้ฤกษ์เบิกโรงด้วยอาการอลหม่านเล็กน้อย พอเริ่มปรับตาให้ชินกะความมืดได้ จิตใจก็จดจ้องอยู่บนเวที จุ๊น(คุณพระเอกของเรื่อง น้อง รร.เล่นด้วยเฟ้ย ว้าฮ่าๆ รร.กรูสอนแอคติ้งรึไงเนี่ย)เป็นนักเขียนนิทานwannabe ที่ชอบเอานิทานคลาสสิกมายำกันวุ่นๆ จนวันนึง จุ๊นได้เข้าไปในโลกนิทาน ที่มี สโนวไวท์กะซินเดอเรลล่าเป็นตัวชูโรง ซึ่งต่อมาก็เกิดการแย่งชิงเรตติ้งจากโลกมนุษย์อย่างมากมาย ทั้งเปลี่ยนตัวเองเป็นนางซินฮิปฮอป หรือ สโนว์ไวท์โปงลางสะออน สารภาพว่าฟังไม่ออกเลย แต่ขำหว่ะ ขำมาก 555+
ชอบการแสดงแทบจะทุกตัวเลย 2นางเอกก็แรงได้ใจ ลบภาพนางเอกนิทานคลาสสิก แม่มดก็ฮาโคตรๆ ประทับใจกะขนตาเจ๊แกเจงเจ๊ง เจ้าชายก็หล่อซะ น่าเตะสุดๆหล่ะ 555+ แต่ทีเด็ดก็ต้องเป็น มิสซิสตัวประกอบ ..ตัวละครที่แนนรับบท เห็นชื่อมันใน billing ครั้งแรก ไม่นึกว่าจะได้บทเยอะขนาดนี้ เราอึ้งทึ่งเสียวมาก ที่แนนทำได้ทั้งร้องเต้นเล่นละคร เป็นดาราmusicalได้สมบูรณ์แบบจริงๆ ตอนดูจบเราอยากร้องไห้หล่ะ เพราะเราภูมิใจในตัวเพื่อนเรามาก แต่เราไม่ร้องหรอก เดี๋ยวคนหาว่าเซนซิทีฟเกิ๊น ว้าฮ่าๆ




















..การที่ประกาศว่าสปอนเซอร์เครื่องสำอางคือ บอบบี้ บราวน์ จะทำให้ยอดขายเค้าตกป่าววะ ดูหน้าแนนซะก่อน 555+

วันจันทร์, กันยายน 04, 2549

เรื่องของเซ็งเป็ด

..ไปอ่านเรื่องเล่าของชายคนนึงในพันทิปด้วยความบังเอิญ
ไม่นึกว่าจะเกิดอาการติดหนึบหนับชนิดที่ต้องตามอ่านให้จบภายในคืนเดียว ถ่างตาถึงตีสองกว่าจนอ่านจบ อ่านหนังสือสอบยังไม่แข็งใจขนาดนี้
เรื่องของ คุณเซ็งเป็ด ซึ่งโดนแทะโลมจากเพื่อนร่วมงานคนนึง นามสมมติว่าคุณอ้อย แต่คุณอ้อยเป็นผู้ชาย !! โห่ย เค้าบรรยายการโดนจีบได้มันส์สุดๆ ไม่รู้จะสงสารหรือเชียร์ให้รักกันไปเลยดี เพราะมันฮาได้ใจจริงๆ ภาษาที่ใช้ก็สะใจสุดๆ ไม่ได้อ่านเรื่องที่สนุกอย่างนี้มานานแล้ว ^ ^

เอาตัวอย่างมาแปะซักหน่อย..

"..และถ้าในเคสที่มันเสียบอล หรือ โดนพี่เต้ย หัวหน้าเล่นงาน มันจะอารมณ์หมองทันที " เฮ้ย กรูเรียกทำไม ไม่หัน ไอ่สาด เดี๋ยวพ่อฟาดด้วยปากให้สำนึก" 1หล่ะ" แมร่งกวนส้นกรูนัก จับปล้ำซะดีมั๊ย" แล้วมันก็ปล้ำผม ผมก็นะ จะสะดีดสะดิ้งก็แมร่งไม่ใช่ผู้หญิง จะทำตัวยังไงก็ทำไม่ถูก แมร่งจะร้องก็อาย ได้แต่ร้อง"เฮ้ย แมร่งไปไกลๆกู ไอ่...บร้า แมร่ง โรคจิต เฮ้ย " มันก็จะพร่ามอยู่แต่ว่า " มา กรูจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เมิง ๆๆๆๆๆ เสร็จกรูแน่" แล้วก็เอาคางที่มีขน[^_^]มาถูที่คอ เพื่อนๆ พี่ที่ทำงานเฮกันใหญ่ อย่างกะเชียร์ มวย .."

โหย เห็นภาพซ้า...

สำหรับเรา ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่า เอ๊..คุณเซ็งเป็ดแกจะใจอ่อน หรือ คุณอ้อยจะโดนต่อยปากเมื่อไหร่ แต่ว่าความเป็นเพื่อนของทั้งสองคนตะหาก มันจริงใจดี เราชอบ แล้วอีกอย่าง ผู้ชายสนิทกันขนาดนั้นไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นเกย์นิ แต่ว่ากระแสสังคมเดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไปนิดหน่อย เราเข้าใจว่าสองคนนั้นจริงๆก็เป็นเพื่อนที่สนิทกันมากๆนั่นแหละ โดยเฉพาะคุณอ้อย เรารู้เลยว่าเป็นคนเหงาๆอ่ะ มาเจอคนใจดีอย่างคนเขียน..ก็..นะ คงอยากมีเพื่อนหน่ะแหละ อ่านแล้วมันอบอุ่นๆบอกไม่ถูก เอ๊..หรือกรูเข้าใจอะไรผิดไป ^ ^

เอาลิงค์กระทู้รวมเรื่องคุณเซ็งเป็ดมาแปะซะหน่อย
http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L4678033/L4678033.html
ไม่ต้องคลิกกระทู้แยกๆอีกเลย เพราะรวมไว้กระทู้เดียวอ่านได้จนจบ อิ่มเอมสุดๆ 555+

วันจันทร์, สิงหาคม 28, 2549

น้องทุย

ชายหนุ่มผู้นี้ ไม่ว่าไปที่ไหนก็โดนกลั่นแกล้ง รังแกและเหยียดหยาม..
..ไอ้ทุยเอ้ยยย จะไม่ให้น่าแกล้งได้ไง ทั้งหน้าซื่อ(บื้อ) เก๊กเสี่ยวได้ใจแบบนี้ ใครเห็นเค้าก็เอ็นดู อยากเอาเท้าไปนวดหน้าให้สักทีสองทีทั้งน้านแหละ ดูหน้าดิ ยังกะเด็กมีปัญหา 555+

(คลิกรูปเพื่อยลความหล่อกันจะๆ ของเค้าดีจริงๆ)


















สบโอกาสบันทึกภาพนายแบบเพราะคน.พบ.นัดถ่ายรูปรวม และปาร์ตี้กันเล็กๆ รู้สึกห่างหายวงการ(ทาสคณะ)มานานพอควร ได้เจอเพื่อนๆพร้อมหน้า พี่น้องพร้อมหมู่ สนุกดี วันนี้พี่ไจ๋มาด้วย คิดถึงมากกกก เสียดายได้คุยแป๊บเดียว เฮ้อออ

รักคน.นะ แต่ไม่กล้าแสดงออก (กรูโดดงานไงหล่ะ อิอิ)